X
تبلیغات
تاکسیدرمی
تاکسیدرمیست

گربه ایرانی

گربه ایرانی یکی از کهنترین گونه‌های گربه است. گربه‌های مو بلند از حدود قرن ۱۶ میلادی و حتی زودتر از آن در کشورهای ترکیه و ایران دیده شده‌اند.این گربه‌ها در سال ۱۶۲۰ توسط پییترو دلا ول به ایتالیا وارد شدند و از ترکیه به فرانسه و بعد از آن به انگلستان وارد شدند.

هیچ گربه وحشی مو بلندی وجود ندارد و مشخصا این یک جهش ژنتیکی در گربه مو کوتاه است که تحت تاثیر آب و هوای سرد ایران و ترکیه قرار گرفته‌است. در گذشته تصور می‌شد این گربه از نسل گربه‌های وحشی آفریقایی باشد اما این نظریه امروزه رد شده‌است. ظاهر این گربه به این صورت که اکنون هست نبوده و ظاهر الان این گربه حاصل صدها سال نژاد پروری اروپائیان بوده. در واقع نسل کنونی این گربه‌ها بسیار زیباتر از نسل گذشته آنهاست.

یک گربه ایرانی اصیل موهایی پر پشت دارد. پاهایی کوتاه یک سر بزرگ و پهن با گوش‌ها و چشم‌هایی جدا و دور از هم و یک دهان کوچک. چشم‌های آنها بسیار حساس است و صاحب این گربه باید هر روز حداقل یک دفعه آنها را تمیز کند. حالت بینی و دهان کوچک آنها باعث می‌شود گرد و غبار به آن جذب شود و نفس کشیدن را برای او سخت کند. همچنین این گربه به خاطر موهای بلندش باید هر روز نظافت شود و موهایش شسته شود و شانه زده شود. عمر این گربه ۱۰ و در صورت شرایط خوب تا ۱۹ سال هم می‌رسد.رنگ چشمانشان آبی یا نارنجی یا دو رنگ است اما نوع چشم آبی آنها مستعد کری می‌باشد.

گُربه عضو خانواده گربه‌سانان و یک حیوان گوشتخوار است. بیش از یکصد نژاد شناخته شده گربه وجود دارد اگرچه بیشتر گربه‌ها دورگه هستند. گربه‌ها در بعد تجاری و بیشتر برای فروش به صورت حیوان خانگی به دو دسته مو کوتاه و مو بلند تقسیم می‌شوند. گربه‌ها به طور طبیعی شبگرد هستند و بیشتر طول روز را می‌خوابند و در نور کم از دید خوبی برخوردارند.

گربه‌ها از ۶ تا ۷ ماهگی بالغ می‌شوند و توانایی تولید مثل دارند،

  ماده‌ها تا ۸ سالگی و نرها تا ۱۰ سالگی قابلیت جفت‌گیری دارند. دوره آبستنی گربه نیز بین ۶۱ تا ۶۸ روز (متوسط ۶۳ روز) است.

لازم به ذکر است که نمونه هایی از بهتری گربه های دنیا در کشور ایران استان فارس در منطقه ای به نام کتس بست(cats best) پرورده می شدند که امروزه این منطقه مورد بی توجهی کامل قرار گرفته است

در زبان کودکانه گربه را پیشی می‌نامند. در اصطلاح، به گربه‌هایی با چشمان بلند گربه بُراق گفته می‌شود.

اندازه

گربه‌ها معمولاً وزنی بین ۲٫۵ تا ۷ کیلوگرم (۵٫۵ تا ۱۶ پوند) دارند, اگرچه در بعضی گونه‌های خاص وزن گربه تا ۱۱٫۳ کیلوگرم (۲۵ پوند) نیز می‌رسد. گربه‌های هم بوده‌اند که به علت پرخوری تا ۳۰ کیلوگرم وزن داشته‌اند. از طرف دیگر در برخی گونه‌های گربه‌های کوچک وزن گربه کمتر از ۱۰۹ کیلوگرم است.

استخوان بندی

گربه‌ها هم همانند اکثر پستانداران دارای ۷ مهره گردنی, ۱۳ مهره صدری(مهره‌های پشت سینه, که انسان دارای ۱۲ مهره از این نوع است), ۷ مهره کمری (انسان دارای ۵ مهره از این نوع است), ۳ مهره خاجی (مهره‌های قرار گرفته در قسمت انتهایی بدن که انسان به علت نوع ایستادن دارای ۵ مهره از این نوع است) و به جز «گربه مانکس» ۲۲ یا ۲۳ مهره‌ دمی(انسان دارای ۳ تا ۵ مهره از این نوع است) هستند. تعداد بیشتر مهره‌ها در کمر و سینه گربه در مقایسه با انسان باعث انعطاف‌پذیری و تحرک بیشتر این حیوان می‌شود. گربه از مهره‌های انتهایی دم برای حفظ تعادل در حرکات سریع استفاده می‌کند. استخوان‌های چنبر (ترقوه) گربه دارای قابلیت جابجایی هستند بدین ترتیب گربه قابلیت دارد از هر مجرایی که سرش از آن بگذرد, عبور کند.

دهان

گربه‌ها از دندان‌های بسیار خوبی برای شکافتن گوشت‌ها برخوردارند. دندان آسیاب اول و دندان اسیاب کوچک در این حیوان با هم جفتی را تشکیل می‌دهند که برای شکافتن گوشت همچون قیچی عمل می‌کند. البته گرگ‌ها نیز دارای چنین مکانیسمی هستند و در بسیاری از گربه سانان این مکانیسم از این پیشرفته‌تر است. زبان گربه دارای برآمدگی‌های ریزی است که از آنها برای نگه داشتن و شکافتن گوشت یا لاشه استفاده می‌کند. بر روی این برآمدگی‌ها یا تیغ‌های کوچک نوعی ماده خاص وجود دارد که به گربه در هنگام تمیز کردن آنها کمک می‌کند. این برآمدگی‌ها مانند قلاب‌های ریزی هستند که به سمت عقب خوابیده‌اند و به این صورت اجازه نمی‌دهند گوشت از دهان گربه خارج شود.

گربه به وسیله دهان و زبان خود قادر به تولید انواع مختلفی از صداها هستند که شامل: میو کردن (مرنو کردن), خرخر کردن, خرناس کشیدن, جیرجیر کردن, نالیدن و... می‌شود.

گوش‌ها

۳۲ ماهیچه متفاوت در هر گوش گربه به حیوان اجازه می‌دهند تا یک شنوایی کنترل شده‌داشته باشد. بدین صورت گربه می‌توانند هر کدام از گوش‌های خود را آزادانه نسبت به دیگری حرکت دهد؛ با این قابلیت گربه می‌تواند در حالی که در یک جهت حرکت می‌کند گوش خود را در جهت مخالف بچرخاند همچنین بیشتر گربه‌ها می‌توانند گوش‌های خود را به سمت بالا بگیرند. برعکس سگها, گربه‌های دالگوش (با گوش‌های آویزان) بسیار نایابند( گونه Scottish Fold به علت جهش ژنتیکی دالگوش است). در هنگام عصبانیت یا وحشت‌زدگی گربه گوش‌های خود را می‌خواباند. گربه‌ها همچنین در زمان بازی یا زمانی که صدایی از پشت سر بیاید گوش‌های خود را به سمت عقب می‌چرخانند.

پاها

گربه‌ها هم مانند سگ‌ها از جمله حیوانات پنجه‌رو هستند. این حیوانات دقیقا بر روی پنجه‌های خود حرکت می‌کنند. گربه‌ها قادرند خیلی بادقت حرکت کنند. این یکی از قابلیت‌های گربه سانان است بدبن ترتیب این حیوانات قادرند با کمترین صدا حرکت کنند. گربه‌ها می‌توانند در هنگام راه رفتن پنجه‌های عقبی خود را دقیقا بر روی مکان پنجه‌های جلویی قرار دهند؛ این قابلیت نه‌تنها به بی صدا حرکت کردن حیوان کمک می‌کند بلکه بدین ترتیب گربه همیشه از جایگاه پاهای عقبی خود مطمئن است. این قابلیت مخصوصا در زمین‌های ناهنوار برای حیوان مفید است.

برعکس سگ‌ها و دیگر پستانداران گربه‌ها برای راه رفتن هر دو پای خود را بر روی مکانی قرار می‌دهند و سپس دو پای دیگر را جلو می‌آورند. اما بیشتر پستانداران پاهای خود را به نوبت از روی زمین بر می‌دارند. گربه‌ها این قابلیت خود را با یورتمه رفتن در شترها, زرافه‌ها, برخی اسب‌ها (pacers) و تعداد کمی از پستانداران شریک هستند.

مانند دیگر گونه‌های شاخه گربه سانان البته بجز چیتاها, چنگال‌های گربه هم حالت جمع شونده دارند. در حالت عادی و آرام گربه چنگال‌های این حیوان به وسیله پوست پوشیده شده و به صورت پنجه هستند. این قابلیت باعث می‌شود تا چنگال‌های حیوان تیز بماند و از گیر کردن چنگال‌ها به زمین و ایجاد صدا در موقع شکار جلوگیری می‌کند. چنگال‌های پاهای جلویی گربه همیشه از چنگال‌های عقبی تیزترند اما گربه‌ها می‌توانند با اراده کامل چنگال‌های هر کدام از پاهایشان را باز کنند. آنها از چنگال‌های خود برای دفاع, شکار کردن, بالارفتن از سطوح, پاره کردن و یا کشیدن اجسامی که دارای پوسته‌ای نرم هستند استفاده می‌کنند. گیر کردن پنجه گربه در سطوحی مانند فرش, موکت یا پارچه‌های کلفت در صورتی که گربه قادر به آزاد کردن خود نباشد می‌تواند موجب آسیب دیدن حیوان شود.

بیشتر گربه‌ها دارای پنج چنگال بر روی پنجه‌های جلوی و چهار یا پنج چنگال بر روی پنجه‌های عقب هستند. این بدلیل یک جهش ژنتیکی کهن است اما با این حال گربه‌های خانگی از تعداد چنگال‌های بیشتری برخوردارند.

جامعه پذیری

برای گربه‌ها زندگی در نزدیکی انسان (و دیگر موجوداتی که با انسان زندگی می‌کنند) کاملاً به صورت یک همزیستی درآمده و این نتیجه هزاران سال تکامل تدریجی این حیوان است. با این حال اجتماع پذیری گربه به ندرت به نژادهای وحشی این حیوان منتقل شده است. با تمام همزیستی بین گربه‌ها و انسان, رفتار گربه‌ها مشخصاً نشان‌دهنده این است که این حیوان بین انسان و دیگر گربه‌ها تفاوت قائل است (بدین معنا که این حیوان می‌داند که انسان یک گربه نیست یا بالعکس گربه انسان نیست). این تفاوت قائل شدن به خوبی در رفتار و نحوه ارتباط گربه‌ها مشخص است چراکه رفتار و ارتباطات گربه با انسان با رفتار و ارتباطات گربه با دیگر گربه‌ها کاملاً متفاوت است. اما در زندگی یک گربه انسان چه نقشی ایفا می‌کند؟ برخی به این نکته اشاره می‌کنند که از نظر روانی انسان نگه‌دارنده گربه به طوری نقش مادر را برای او ایفا می‌کند. رفتار گربه می‌توانند کاملاً محبت‌آمیز باشد مخصوصا زمانی که گربه از بچگی با فردی بزرگ شده باشد وهمیشه با او رفتار خوبی شده باشد. برخی گونه‌ها مانند Bengal, Ocicat و Manx به طور غریزی بسیار اجتماعی هستند.

گذشته از اجتماع پذیری کلی گربه‌ها, گربه‌هایی هم هستند که به سختی می‌توان آنها را اجتماعی دانست. با این حال با آموزش‌های مناسب و تقویت رفتارهای اجتماعی مثبت حیوان می‌توان در طول زمان, رفتارهای اجتماعی حیوان را افزایش داد.

درگیری

در زمان درگیری گربه‌ها, که می‌تواند به خاطر دفاع از خود یا قلمرو, تولید مثل یا افزایش نفوذ باشد گربه‌ها با بلند کردن موهای پشت خود و خم کردن آن به سمت بالا, بزرگ‌تر به نظر می‌رسند و در نتیجه خود را پر ابهت‌تر و خطرناک‌تر نشان می‌دهند. همچنین گربه‌ها این رفتار را در هنگام بازی نیز ابراز می‌کنند. درگیری گربه‌ها معمولاً شامل چنگ انداختن به بدن و صورت حریف و گاز گرفتن است با این حال در این درگیری‌ها به ندرت آسیب جدی به طرفین می‌رسد. معمولاً گربه مقلوب که زخم‌های بیشتری بر روی صورت یا گوش خود دارد از مهلکه می‌گریزد. در برخی موارد گربه‌ها با انداختن خود روی زمین امکان ضربه زدن با پاهای عقب که قوی‌تر هستند را برای خود فراهم می‌کنند. همانطور که گفته شد زخم‌های ناشی از درگیری به ندرت کشنده هستند اما با این حال عفونت در این زخم‌ها اگر بدون مراقب رها شود می‌تواند کشنده باشد.

از نظر جنسیت گربه‌های نر معمولاً در طول عمر خود بیشتر می‌جنگند و درگیری‌های این جنس معمولاً آثار جدی‌تری در پی دارد. گربه‌های ماده معمولاً به خاطر دفاع از قلمرو یا بچه‌های خود می‌جنگند.

بازی کردن

گربه‌های خانگی مخصوصا بچه گربه‌ها بخاطر علاقه زیاد به بازی کردن مشهورند. این نوع بازی کردن‌ها نوعی تقلید از روش‌های شکار کردن و دفاع است که می‌تواند تمرین خوبی برای بچه گربه‌ها باشد. بسیاری از گربه‌ها از بازی کردن با نخ یا ریسمان و کشیدن آن بر روی زمین نیز لذت می‌برند این خصوصیت در کارتون‌ها, زیاد به نمایش در می‌آید. این علاقه احتمالاً با غریزه شکار در این حیوان رابطه دارد. البته باید به این نکته اشاره کرد که خورده شدن نخ یا کلاف به وسیله گربه می‌تواند موجب مشکلات گوارشی یا حتی مرگ شود به همین دلیل در برخی از موارد برای جلوگیری از خطرات احتمالی جای نخ را با اشعه لیزر عوض می‌کنند البته برخی عقیده دارند که این اشعه‌ها می‌تواند برای چشم‌های گربه مضر باشد اما تاکنون مدرک قطعی که چنین ادعایی را اثبات کند ارایه نشده.

شکار کردن

در رژیم غذایی گربه‌ها گوشت نقش اصلی را ایفا می‌کند و این احتمالاً دلیل تخصص ویژه گربه‌ها در شکار است به طوریکه شکار جز اصلی الگوی رفتاری گربه‌هاست. گربه‌ها هم مثل بستگان گربه‌سانشان شکارچیان قهاری هستند. گربه‌ها نیز مخفی شدن و بی‌حرکت ماندن قبل از شکار را به خوبی ببرها و پلنگ‌ها انجام می‌دهند و در هنگام حمله, گردن طعمه را برای گازگرفتن نشانه می‌گیرند و برای وارد کردن بیشترین آسیب از دندان‌های نیش خود استفاده می‌کنند که موجب پارگی شاهرگ گردنی یا خفگی بر اثر گرفتگی نای خواهد شد.

یکی از رفتارهای نسبتاً شناخته شده در شکار گربه, نشان دادن طعمه یا شکار به انسان نگه‌دارنده گربه است. انگیزه این کار دقیقاً مشخص نیست اما ممکن به این دلیل باشد که گربه در این وضعیت به خاطر موفقیتش انتظار پاداش دارد. یکی از نظریاتی که در این مورد ارایه شده این رفتار گربه را بخشی از یک مکانیسم رفتاری می‌داند بدین ترتیب که گربه انسان را بخشی از گروه اجتماعی خود می‌داند و بدین ترتیب می‌خواهد باقی مانده غذای خود را دیگر اعضای گروه شریک شود. یک احتمال دیگر برای توجیه این رفتار می‌تواند به این صورت باشد که بچه گربه‌ها برای اثبات مهارت‌های شکار خود طعمه شکار شده را به مادر خود نشان می‌دهند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
deer Running deer Running

گوزن زرد ایرانی (Dama mesopotamica) پستانداری از خانواده گوزن است. گمان می‌رفت که نسل این حیوان منقرض شده‌است تا این‌ که در دهه ۱۹۵۰ گله‌ای از آن در خوزستان کشف شد. اینک گله‌هایی از گوزن زرد ایرانی در دشت ناز مازندران در محوطه محصوری مراقبت می‌شود. در برخی از باغ وحش‌های جهان نیز نمونه‌هائی از آن وجود دارد.

جزیره اشک زیستگاه پرندگان کوچ‌رو مانند تنجه و مرغ‌آتش می‌باشد. گوزن زرد ایرانی از جمله گونه‌های جانوری این جزیره می‌باشد. وسعت جزیره اشک ۱۲۵۰ هکتار است.

ویژگی‌ها

گوزن زرد ایرانی عموماً شبگرد است و در طول روز به استراحت می‌پردازد. در تابستان به واسطه پوشش خالخالی دارای استتار است. در زمستان پوشش او تیره تر می‌شود.

گوزن زرد ایرانی نر مثل بیشتر گوزنها دارای شاخ‌های بزرگ استخوانی بوده که به طور سالیانه رشد می‌کند و می‌افتد. گوزن ماده شاخ ندارد و جثه آن نیز از گوزن کوچک‌تر است. شاخهای گوزن نر در اواخر زمستان می‌افتد و در اوایل بهار با زیاد شدن منابع تغذیه شروع به رشد مجدد می‌نماید در این فصل گوزن با ریزش مو نیز مواجه می‌گردد. شاخ گوزن نر هر سال نسبت به سال قبل کمی بلندتر و زیباتر می‌شود. گوزن نر از این شاخها علاوه بر دفاع به عنوان وسیله‌ای برای قدرت نمایی در فصل جفت‌گیری استفاده می‌نماید.

جفت‌گیری

گوزن‌های زرد ایرانی اغلب در اوایل پاییز جفت‌گیری می‌نمایند که در این فصل گوزن نر از ظاهر بسیار زیبا و با ابهتی برخوردار می‌گردد. گوزن‌های نر قویتر با جذب چندین ماده قلمرو معینی برای خود ایجاد نموده و اجازه ورود به گوزن‌های نر دیگر را نمی‌دهد. اغلب در فصل جفت گیری بین گوزنهای نر بر سر جفت گیری درگیری‌های شدیدی رخ می‌دهد و گوزن بازنده بایستی قلمرو را به نفع برنده ترک گفته و به دنبال قلمرو جدیدی باشد. در فصل جفت گیری رفته رفته گوزن نر لاغرتر و نحیف تر می‌شود.

تغذیه

تغذیه گوزن‌ها بیشتر از علف‌ها و شاخ و برگ گیاهان می‌باشد، گاهی اوقات نیز از سرشاخه‌های درختان یا از پوست ساقه آنها استفاده می‌نمایند. گوزن‌های زرد ایرانی اغلب اوایل صبح قبل از طلوع آفتاب یا عصر به چرا پرداخته و مابقی روز را به نشخوار کردن یا استراحت می‌پردازند. چنانچه در نزدیکی محل زندگی گوزنها گندمزار یا مزرعه‌ای باشد، گاهی بطور شبانه به این مزارع دستبرد می‌زنند.

Persian fallow deer are bigger than Fallow Deer, their antlers bigger and less palmated. They are nearly extinct today,with only 650 still alive, inhabiting a small habitat in Khuzestan, southern Iran, two rather small protected areas in Mazandaran (northern Iran), and an island in Lake Urmia in north-western Iran. They were formerly found from Mesopotamia and Egypt to the Cyrenaica and Cyprus. Their preferred habitat is open woodland. They are bred in zoos and parks in Iran, Israel and Germany today. The existing population may be suffering from inbreeding and lack of genetic diversity. Since 1996 they have been gradually and successfully reintroduced from a breeding center in the Carmel, into the wild in northern Israel, and more than 650 of them now live in the Galilee, Mount Carmel areas and the Brook of Sorek.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
غاز

غاز گونه‌ای از پرندگان است که متعلق به خانوادهٔ مرغابی‌سانان (Anatidae) هستند. خانواده مرغابی‌سانان شامل قوها می‌شود که تیره تر از غازها هستند.این نوع از غازها در زیرخانواده غازسانان (Anserinae) و به گروه آنسرینی (Anserini) تعلق دارند. تعدادی از مرغابی‌ها که از خانواده مرغابی‌های وحشی هستند به نام غاز معروفند.

توصیف

غازها پرندگان نسبتا بزگی هستند که حضورشان (حیاتشان) وابسته به آب است. نوع بیشتر غازها در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی به طور جدی از نوع پرندگان وحشی و مهاجر هستند که برای گذراندن زمستان از شمال به جنوب می‌آیند. غازها قرنها در یک جا (بدون مهاجرت)زندگی می‌کردند.در مغرب (اروپا) غازها از خانواده گری‌لگ (Greylag) هستند اما در آسیا غازهای کمی (از نوع گرلگ) پرورش یافته‌اند.همه غازها اکثرا گیاه خوارند و می‌توانند آفت‌های گلوله‌های پشمی (کاه) که محصول زمینهای زراعتی است بخورند و یا در استخرها (آبگیر) و مناطق پر علف شهری ساکن می‌شوند.آنها همچنین در فرصتهای مناسب بی مهرگان را برای خودشان میگیرند و می‌خورند، غازهای محلی انواع غذا را امتحان می‌کنند. غازها معمولا برای ادامه زندگی جفت گیری می‌کنند گرچه شمار کمی از غازها پس از جفت گیری از هم جدا می‌شوند. غازها گرایشی برای تخم گزاری و نگهداری از آنها دارند. همچنین غازها از آشیانه وجوجه غازها مراقبت می‌کنند که این کار باعث ادامه بقای آنه می‌شود.

تاریخچه اهلی کردن غاز:

تاریخچه اهلی شدن غاز بسیار قدیمی است به طوری که نقوش زیادی از غاز در مقبره های مصریان قدیم برجای مانده است . در افسانه های تاریخی آمده است که در سال 390 قبل از میلاد ، شبی اقوام وحشی گل ها قصد حمله به سنای رم را داشتند اما سروصدای غازها موجب آگاهی مردم شد واین امر باعث شد تا شهر رم از حمله آنان نجات یابد واز آن زمان به بعد غاز در بین رومیان از شهرت ومحبوبیتی خاص برخوردار گردید . هومر در 388 سال قبل از میلاد مسیح تاریخچه ای در مورد پرورش غاز در روم نگاشت . سپس بره Brehh طبیعی دان مشهور برای اولین بار شرح وخصوصیات غاز را به رشته تحریر درآورد . در قرن هفدهم میلادی مطالعات جانورشناسی بر روی غاز شروع شد وبلون Belon مشخصات دو نوع از غازهای موجود را ذکر کرده است .


نژادهای استاندارد شده ای که از غاز امروزه در ایالات متحده آمریکا وسایر نقاط دنیا وجود دارد ، اغلب از نژاد وحشی خاکستری بوجود آمده است . نژادهای اقتصادی که امروزه در اغلب پرورشگاه های مخصوص غاز در دنیا وجود دارند عبارتند از :

1 . نژاد تولوز Tuolouse : نژاد فرانسوی ومنسوب به شهر تولوز است و بیش از هر نژاد دیگر از نظر تولید گوشت مورد توجه قرار گرفته است زیرا دارای جثه بزرگ بوده واصلاح شده می باشد . وزن در غازهای نر بالغ در حدود 7/11 کیلوگرم ودر غازهای ماده بالغ در حدود 9 کیلوگرم می رسد . بدن حجیم ، پهن پایین افتاده وجمع وجور وتقریباً کم پر است .

2 . نژاد امبدن Embden  : به این نژاد آمدن Emden نیز می گویند . این نژاد آلمانی است وابتدا در شهر برمن Bermen آلمان پرورش داده می شد وبه همین نام نامیده می شد ، ولی چون اولین بار از شهر آمدن آلمان به انگلستان برده شد ، از این رو به نام نژاد آمدن معروف گردید .نژاد مذکور یکی از نژادهای محبوب غاز است که از نظر تولید گوشت قابل توجه است زیرا دارای جثه ای بزرگ است ولی بدن مانند نژاد تولوز پایین افتاده وجمع وجور نیست . پر وبال ها نارنجی سایه دار می باشد . رنگ منقار روشن تر از رنگ پاهاست ورنگ چشم ها آبی درخشان است .

3 . نژاد چینی Chines : نژاد چینی از نظر وزن وجثه به پای دو نژاد تولوز وامبدن نمی رسد ولی از نظر شکل ظاهر کاملاً از دو نژاد دیگر متمایز است . بدن کاملاً مستقیم است وپاها وگردن نسبت به بدن تقریباً بلندتر می باشد . این نژاد یک برجستگی دگمه مانند در قاعده منقار دارد . از نظر رنگ دو نوع از این نژاد وجود دارد . یکی نوع قهوه ای ودیگری نوع سفید است .

4 . نژاد آفریقائی African : یکی از نژادهای سنگین وزن غاز است که استاندارد شده است . این نژاد برای اولین بار در سال 1874 معرفی گردید ودر دو گونه قهوه ای ( یا خاکستری ) وسفید وجود دارد . این نژاد از نژاد چینی بوسیله بدن سنگین وگردن ستبر وکلفت خود متمایز می گردد . دارای بدنی عمیق ، طویل بوده وجناغ کشیده می باشد و بدن را تقریباً مستقیم نگه می دارد . پرنده های بالغ این نژاد دارای برجستگی دگمه مانند وبزرگی در انتهای بالای منقار می باشند . رنگ این دگمه ممکن است در اثر سرما ویا هنگام عصبانیت وآزار تغییر کند .

5 . نژاد کانادائی Canada : نژادی بزرگ وزیبا با گردنی راست وبلند وسیاه ولکی سفید مانند کروات در زیر گلو است وبه همین دلیل « غاز کروات » نیز نامیده می شود . این غاز از غازهای وحشی امریکای شمالی سرچشمه می گیرد که وزن آن از 5/1 کیلو تا 6 کیلوگرم متغیر است . به علت وحشی بودن بهتر است آن ها را در محیط های بسته نگهداری کرد ویا این که به موقع پرهای آن ها را قطع کرد . چنانچه مدت مدیدی نگهداری شود به خوبی اهلی وخانگی می شود .

6 . نژاد سبواستوپول Sevastopol  :غازی سفید با جثه متوسط است که به خاطر پرهای بلند فر دار معروف است وپرهای مذکور تمامی بدن پرنده را می پوشاند . وزن غاز نر آن در حدود 5 تا 6 کیلوگرم ووزن غاز ماده آن در حدود 4 تا 5 کیلوگرم است . منقار وساق پا به رنگ نارنجی وچشم ها به رنگ آبی روشن است . منشأ این نژاد قاره اروپا ودر امتداد رودخانه دانوب ودر اطراف دریای سیاه می باشد .

7 . نژاد زرد آمریکایی American Buff  : این نژاد جزو نژاد های متوسط الجثه می باشد وغاز نر آن در حدود 8 کیلوگرم وغاز ماده در حدود 7 کیلوگرم وزن دارند . چشمان آن به رنگ فندقی تیره ورنگ منقار وساق پا وپنجه ها نارنجی است .

8 . نژاد زرد بریکون Brecon Buff : این نژاد در سال 1930 میلادی در ایالت ولز انگلستان به وجود آمد واولین نژاد از نژاد های زرد بود که استاندارد گردید . این نژاد جزو نژادهای متوسط غاز بوده وساق پای آن صورتی رنگ است وپنجه پا ومنقار وچشم به رنگ قهوه ای است .

9 . نژاد فرانکونیان Frankonian : نژادی کهن وآلمانی است که از بخش شمالی ایالت بواریا Bavaria آمده است ونژادی کوچک است که وزن آن در حدود 4 تا 6 کیلوگرم است وروش نگهداری آن بسیار ساده وآسان است . معمولاً به دو گونه قهوه ای وآبی روشن دیده می شود و گونه آبی روشن آن آخیراً به وسیله موسسه استاندارد آلمان پذیرفته شده است .

10 . نژاد لینی Leine  : این نژاد در نزدیکی اولدنبرگ Oldenburg آلمان به وجود آمده است واز نژادهای متوسط الجثه بوده که به خوبی چرا می کنند ومی تواند در مسافت های طولانی به چرا بپردازد . اندامی عمودی وقائم دارد وناحیه خلفی بدن را مستقیم نگه می دارد ، معمولاً به دو رنگ سفید وخاکستری دیده می شود . وزن غاز نر در حدود 7 کیلوگرم ووزن غاز ماده در حدود 5 تا 6 کیلوگرم است . این نژاد توجه کافی به جوجه های خود مبذول می کند .

11. نژاد لیپی گانز Lippeganse : نژادی آلمانی وبسیار نادر است که اطلاعات چندانی در مورد آن موجود نیست . معمولاً به رنگ سفید است و منقار آن نوک تیز وصورتی رنگ است .

12. نژاد نرماندی Normandy : این نژاد متعلق به منطقه نرماندی فرانسه می باشد واز مشخصات ممیزه آن امکان تفکیک نر وماده از روی رنگ می باشد ، به طوری که غاز نر همیشه سفید رنگ است ، در حالی که غاز ماده به رنگ سفید وخاکستری است . رنگ چشم های این نژاد همیشه آبی است . غاز نر در حدود 5/4 تا 5/5 کیلوگرم وغاز ماده در حدود 4 تا 5 کیلوگرم وزن دارد .

13. نژاد سفید نروژی Norwegian White : این نژاد نروژی به منظور تامین گوشت مناسب به وجود آمده است . غاز نر در حدود 9 کیلوگرم وزن دارد ، در حالی که وزن غاز ماده در حدود 8 کیلوگرم است . متاسفانه این نژاد امروزه در نروژ بسیار کمیاب شده است . نژادی مقاوم ، دلیر وخودکفاست . غاز ماده مادر خوبی برای جوجه های خود می باشد وقادر است که سالیانه در حدود 100 عدد تخم بگذارد ، البته به شرطی که مجبور نباشد بر روی تخم ها بخوابد .

14. نژاد مهاجر Pilgrim : این نژاد را نیز می توان از روی رنگ تعیین جنسیت کرد ، به طوری که غازهای نر همگی به رنگ سفید وبا چشم های آبی می باشند ، اما غاز ماده به رنگ خاکستری بالکه سفید بر روی سر وچشم قهوه ای می باشند . منقار وپاها در هردوجنس نارنجی است . جوجه یک روزه نر ، زرد یا نقره ای با منقاری روشن است ، در حالی که جوجه یک روزه ماده خاکستری سبز فام با منقاری تیره است .

تولید مثل غاز :

تخمگذاری در غازها در اوائل پاییز شروع می شود . برای جمع آوری تخم غاز مخصوص جوجه کشی باید غازهای تخمی را مورد انتخاب قرار داد وبهترین آن ها را از نظر وزن وتعداد تخم وسلامت بدن وبنیه انتخاب نمود . معمولاً با این منظور غازهائی را انتخاب می کنند که دارای وزن متوسط هستند . از چند ماه قبل از جمع آوری تخم جوجه کشی ، غاز نر وماده را برای جفت گیری بین هم رها می کنند . تشخیص جنسیت در غازها به خصوص در غازهای جوان مشکل است غازهای نر معمولاً بزرگ تر ووحشی تر از غازهای ماده هستند . غازهای ماده دارای طبعی ملایم وآرام بوده وکم وبیش ترسو به نظر می رسند . غازهای نر اغلب وحشی وجنجو می باشند وحتی بعضی اوقات بدون هیچگونه دلیلی به اطفال وپرندگان دیگر حمله می کنند . غازنر دارای صدائی بلند است درحالی که غاز ماده دارای صدای بم ووحشی می باشد . گردن غاز نر بلند تر از غاز ماده بوده وحجیم تر می باشد . اگر جمع آوری تخم جوجه کشی در بهار انجام گیرد باید از پاییز غازهای نر وماده را بین هم انداخت معمولاً جفتگیری بین غازها در تمام مدت سال انجام می گیرد .

تغذیه غاز  :

غاز می تواند سریع ترین میزان رشد را در بین تمام گونه های طیور اهلی داشته باشد . اما محدودیت عمده ای که از گسترش پرورش آن در سطح تجاری جلوگیری می کند ، بدون شک کیفیت لاشه می باشد . همانند اکثر پرندگان آبزی ، غازها نیز به ذخیره چربی مستعد هستند . همچنین ثابت شده است که قسمت عمده ای از این رشد سریع به واسطه افزایش میزان پوست ، پرها وچربی می باشد .

مرغابی

اردک یا مرغابی نامی است که معمولاً برای تعدادی از گونه های مرغابی سانان در خانواده پرندگان Anatidae به کار می رود.اردک ها به چندین زیر خانواده تقسیم می شوند.مرغابی ها اغلب پرندگان آبی هستند که بیشترشان کوچک‌تر از هم خانواده های غاز و قو هستند. مرغابی ها هم در آب دریا و هم در آب شیرین زندگی می کنند.

اردک پرنده ایست تخم گذار که بیشتر در آب زندگی می کند. گونه های زیادی از اردک در دنیا هستند که هنوز شناخته نشده اند.این پرنده پر های چربی دارد تا با تماس به آب، پر ها خیس نشود و پرنده پس از خارج شدن از آب سنگین نشود.

تاریخچه پرورش اردک :

اردک یکی از اولین گونه های پرندگان است که توسط آدمی اهلی شده است وبه نظر می رسد که اهلی کردن آن در کشور مصر صورت گرفته باشد ، زیرا که در حفاری های به عمل آمده بر روی گور امنحوتب سوم یکی از فراعنه باستانی مصر که در حوالی 1500 سال قبل از میلاد می زیسته است ، تصویر یک اردک در بین گل های لوتوس مشاهده شده است ، وگفتنی است که مصریان باستان یکی از اولین اقوام کهن بشری هستند که اقدام به جوجه کشی از این پرنده نمودند وشاید علت توجه مصریان باستان به پرورش این پرنده ، کانال های متعدد آبی ورودخانه طویل وممتد نیل بوده باشد وامروزه نیز پرورش اردک به شدت در مصر رایج ومتداول است .

خصوصیات عمومی اردک

اردک پرنده ای با بدن کشیده وپاهای کوتاه است که باعث می شود بدنش نزدیک زمین قرار گیرد . اردک از پرندگان نوک پهنی است که در جانور شناسی به آن ها لامیلورستر Lamelliorostere می گویند . درازا وحجم بال اردک نسبت به سایر طیور متوسط است واردک اهلی بدین دلیل به خوبی نمی تواند پرواز کند . حرارت طبیعی بدن اردک 7/40 درجه سانتی گراد وتعداد نبض به طور متوسط 312 دفعه در دقیقه وتعداد تنفس 16 – 28 بار در دقیقه می باشد . سر بزرگ وقطر منقار آن در بالا وپایین کم است . بدنی ترتیب از اتصال منقار به یکدیگر برجستگی خاصی از نیمرخ در آن ها دیده نمی شود . حجم منقار در اردک ها نسبت به سایر طیور وبخصوص غاز زیادتر بوده وسطح بیشتری را نسبت به سر وجثه حیوان اشغال می کند . منقار در محل اتصال به سر نازک تر از قسمت آزاد است . از این رو تقریباً به صورت یک بیلچه در آمده است . منقار از غشای صاف وهمواره پوشیده شده است که لبه آن از یک قسمت شاخی پوشیده می شود . زبان در اردک قوی وعضلانی است وغدد چشائی فراوانی دارد که به وسیله آن ها تا اندازه ای طعم مواد غذائی را حس می کند . گردن اردک کوتاه وقطر آن متوسط است . پرها تمام بدن اردک ها را پوشانیده وغشای ظخیمی را در روی پوست تشکیل می دهد . این پرها به خوبی روغنی شده اند واین امر مانع از رسیدن آب ورطوبت به بدن می گردد .

نژادهای متعددی از اردک اهلی در جهان وجود دارد که این نژادها به گروه های گوشتی ، تخمگذار ، دو منظوره وتزیینی تقسیم می شوند ودر این جا به معرفی این نژادها می پردازیم :

1 . نژاد پکین Peckin : منشا این نژاد کشور چین است واولین بار در سال 1873 به عنوان یک نژاد مشخص معرفی شده است ودر حال حاضر بیشتر مزارع پرورش اردک گوشتی در آمریکا از این نژاد استفاده می کنند . وزن اردک نر بالغ در حدود 4 تا 5/4 کیلوگرم واردک ماده بالغ 6/3 تا 4 کیلو گرم است . این نژاد تخمگذار خوبی نیز هست به طوری که سالیانه بین 150 تا 180 عدد تخم می گذارد ووزن هر یک عدد تخم آن در حدود 85 گرم بوده ورنگ پوسته آن سفید کرمی ویا سبز فام است . این نژاد دارای بدنی کشیده وسینه ای پهن بوده ورنگ آن سفید کرمی ورنگ پوست آن زرد ورنگ منقار وپاها پرتقالی است . وجه تمایز اردک نر از ماده ، وجود دو پر کوچک تابیده در منتهای الیه دم است . امتداد بدن از شانه به طرف پشت ، شیب دار بوده ودر حقیقت قسمت انتهایی بدن ودم نزدیک زمین قرار گرفته است . این طرز ساختمان بدن وهمچنین طرز راه رفتن ،پرنده را شبیه به پنگوئن ها می سازد . طرز ساختمان بدن سبب شده است که حیوان نتواند به آسانی بر روی زمین جفتگیری کند از این رو برای جفتگیری باید در آب برود.. بهترین سن برای عرضه در بازار سن 8 تا 12 هفتگی است ودر این سن وزن اردک بین 2 تا 3 کیلوگرم خواهد بود ، وپس از آن بتدریج از کیفیت گوشت کاسته می شود . این نژاد آرام بوده وشرایط محیطی را بخوبی تحمل می کند ودر مقایسه با سایر نژادها از بال کوچک تری برخوردار است وزیباتر به نظر می رسد . اردک ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد .

2 . نژاد روئن Rouen: منشا این نژاد شهر روئن درایالت نرماندی فرانسهاست که نام نژاد نیز از نام آن گرفته شده است واین نژاد تا حدودی شبیه نژاد پکین است . این نژاد در اصل از نژاد اردک وحشی مالارد منشعب شده واردک نر آن دارای بال وپرهای زیبای آبی وسبز وسیاه است ودر لابلای آن خطوطی سفید قرار دارند . وزن اردک نر در حدود 5/4 کیلوگرم ووزن اردک ماده 4 کیلو گرم است . از نظر رنگ ، نر وماده در این نژاد اختلاف دارند ورنگ نرها زیباتر از رنگ ماده ها می باشد . جثه نرها نیز از جثه ماده ها بزرگ تر است .رنگ اردک ماده سفید وقهوه ای روشن است وپاها ومنقار به رنگ پرتقالی وپوست به رنگ زرد است واردک ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد .ماده اردک ها سالیانه 80 عدد تخم می گذارند که رنگ پوسته تخم خاکستری آبی فام تا سبز می باشد . گوشت شان بسیار لذیذ وخوش خوراک است .

3 . نژاد ایلسبوری Aylesbury: اردکی تنبل وسنگین وزن از اردک های نژاد گوشتی است که منشا آن دره ایلسبوری در حومه شهر لندن در انگلیس است ، ووزن اردک نر آن در حدود 5/4 کیلوگرم ووزن اردک ماده در حدود 4 کیلوگرم است . این نژاد برای تولید گوشت مناسب است . اردک ایلسبوری منقاری بلند ، راست وبه رنگ سفید صورتی فام ، وپاهای پرتقالی رنگ دارد و برخلاف رنگ پوست سایر نژادهای اردک که معمولاً زرد است رنگ پوست اردک ایلسبوری سفید است . میزان تولید تخم آن سالیانه در حدود یکصد عدد تخم است .

4 . نژاد آنکونا Ancona: این اردک جزو نژادهای گوشتی است ومعمولاً جوجه های آن به رنگ شوکولاتی وسفید واردک های بالغ به رنگ سیاه وسفید اند . سر وگردن وسینه معمولاً به رنگ سفید وباقی اجزای بدن به رنگ سیاه است .

5 . نژاد خالدار استرالیایی Australian Spotted :این نژاد در سال 1920 میلادی در آمریکا بوجود آمد ودر سال 1928 برای اولین بار به نمایش گذاشته شد ، این نژاد از تلاقی نژادهای مالارد ، دم دراز وکال وبرخی نژادهای خالدار از گله های اردک وحشی استرالیایی بوجود آمد . اندازه جثه این اردک ها حد واسطی بین گونه مالارد نوک دراز وگونه کال نوک کوتاه می باشد . وزن اردک نر آن یک کیلو تا 2/1 کیلوگرم واردک ماده بین 870 گرم تا 1057 گرم می باشد . این نژاد از لحاظ رنگ واریته های مختلفی نظیر : سرسبز ، سر آبی وسر نقره ای دارد . اردک خالدار استرالیایی تخمگذار خوب ومادری ممتاز است . جوجه اردک های بسیار فرز وچالاکی دارد واز لحاظ قدرت پرواز همانند نژاد کال Call پرندگانی توانا هستند .

جایگاه اردک :

اردک از حیواناتی به شمار می رود که علاقه زیادی به آب دارد وبسیاری گمان می کنند که زندگی در خشکی برای حیوان با لذت ورضایت همراه نیست . ولی باید دانست که برخلاف تصور ، تجربه نشان داده است که اردک خیلی زود به تغییر محیط ووضع موجود عادت کرده وبه آسانی قادر است کمبود آب ودریاچه وامثال آن را با مراتع وعلف زارهای سبز وخرم جبران نموده وحتی پرورش به طریقه بسته را به نحوی که در مویر سایر طیور اهلی جریان دارد به آسانی وخوبی تحمل نماید . در مورد ساختمان جایگاه ولانه اردک ها شرایط واصولی که برای مرغداری ها باید در نظر گرفته شود عیناً جهت لانه های اردک قابل اجرا می باشد ، منتهی باید در نظر داشت ، چون اردک ها عادت دارند تمام مدت شب وروز را در هوای آزاد زندگی کنند ودائماً در حال حرکت وفعالیت باشند لذا باید سعی شود تا حد امکان محوطه های محصور ووسیع وبزرگی را در جلوی هر لانه برای اردک ها اختصاص داد که حیوانات بتوانند در مواقع لزوم از جایگاه های خود خارج شده ودر آن قسمت به جست وخیز بپردازند .


تغذیه اردک  :

بر خلاف سایر انواع طیور اهلی ، جوجه اردک ها از همان ساعات اولیه خروج از تخم علاقه عجیبی به خوردن غذا از خود نشان می دهند ومعمولاٌ در چنین هنگامی بهتر است از خوراک هائی که در آب وجود دارد یا مواد غذایی که منشا حیوانی دارند برای تغذیه جوجه استفاده شود . ولی چنانچه این کار مقدور نباشد می توان روزی پنج الی شش بار مقداری آرد سبوس وپودر شیر وآرد مواد علوفه ای را به صورت خمیر درآورده ودر اختیار جوجه ها قرار داد . تجربه نشان داده است که ترکیبات مزبور که البته می توان اجزای آن را با مواد غذایی وعلوفه ودانه های دیگر تعویض نمود ، غذای کامل وخوبی برای اردک ها به شمار می رود وبخصوص در رشد ونمو جوجه ها تاثیر زیادی دارد .رشد جوجه اردک نسبت به سایر طیور اهلی کم وبیش سریع تر است واگر غذا به میزان کافی ومتعادل در اختیار حیوان گذاشته شود ، حیوان رشد عجیبی خواهد کرد . تغذیه حیوان از دو هفتگی به بعد تدریجاً کم شده ودر سن سه تا چهار هفتگی تعداد دفعات غذا به دو بار در روز تقلیل می یابد


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

       گاندو یا تمساح پوزه‌کوتاه، بزرگ‌ترین خزنده ایران است

گاندو (Crocodylus palustris) یا تمساح پوزه‌کوتاه، بزرگ‌ترین خزنده ایران است که در ناحیه بلوچستان دیده می‌شود. این تمساح تنها تمساح ایران است.

زیستگاه اصلی این تمساح ۳۸۰ هزار هکتار مساحت دارد که بخشی از آن در چابهار و بخش دیگر آن در شهرستان ایرانشهر قرار دارد. بیشتر این تمساح‌ها در برکه‌های میان راسک و باهوکلات و باتلاق‌های دلگان و کلانی متمرکز هستند. طول این جانور تا چهار متر است. این خزنده بازماندهُ خزندگانی است که حدود ۲۶۵ میلیون سال پیش می‌زیسته‌اند.

این تمساح دارای پوزه‌ای پهن است که فک بالایی ۱۹ دندان و فک پایینی ۱۵ دندان دارد. در قسمت پشت سر و در ناحیه گردن دو جفت صفحه شاخی بزرگ دیده می‌شود. دارای پاهای کوتاه بوده و پنج انگشت منتهی به ناخن‌های بلند در پاهای جلوئی و چهار انگشت منتهی به ناخنهای کوتاه تر در پاهای عقبی دیده می‌شود. رنگ عمومی بدنش زیتونی تا قهوه‌ای بوده و شکمی بدون فلس و به رنگ سفید متمایل به زرد دارد.

تمساح حیوانی بسیار خجالتی، محتاط و ترسوست و به سختی می‌توان آن را مشاهده نمود. تمساح حیوانی باهوش و زیرک است و به محض احساس خطر و با حضور مزاحم در آب فرو رفته و مخفی می‌شود ولی برای تنفس باید سریعاٌ به سطح آب برگردد. غذایش را عموماٌ ماهیان وگل‌خورک، پرندگان و پستانداران تشکیل می‌دهند و عموماً شب‌ها شکار می‌کند.

تمساح (نام علمی: crocodile) يا کروکودیل جانوری است خزنده و سخت پوست دارای چهار دست و پا، در آب به راحتی شنا می كند، اما هميشه در آب نمی ماند، تخم هايش را در خشكي مي گذارد. اين حيوان داراي فك و دندان هاي بسيار نيرومند مي باشد به خانواده کروکودیلیان تعلق دارد، کروکودیل‌ یا بطور عمومی "کروکز" خزنده‌ آبی و خشکی بزرگی است که در سراسر مناطق استوایی آفریقا ، آسیا ، آمریکا و استرالیا زندگی می‌کند. کروکودیل‌ مانند سایر موجودات ساکن در رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و سرزمینهای مرطوب در آبهای شیرین و گاهی در آبهای کمی شور زندگی می کند.

تغذیه

تمساح اغلب از مهره‌داران دیگر مانند انواع ماهی ها، خزنده‌ها و پستانداران و بعضی وقتها از بی مهرگانی مانند صدف ها و سخت پوستان با توجه به گونه های خود تغذیه می‌کنند. تمساح شجره تاریخی دارد و از زمانهای دور وجود داشته‌ و این اعتقاد وجود دارد که از زمان دایناسور ها به این طرف تغییرات ناچیزی داشته است.

مشخصات ظاهری و جسمی تمساح

تمساح‌ به‌رغم سابقه ماقبل تاریخ، از انواع پیشرفته خزندگان هستند. برخلاف خزندگان دیگر، قلب چهار محفظه‌ای، دیافراگم و کورتکس مغزی هوشمند دارد. سیستم صوتی خارجی تمساح، علائم زندگی آبی و خاکی و سبک زندگی دوره‌ای دارد. تمساح‌ دوزیست است. تمساح بدن خط دار ناصافی دارد و می‌تواند به سرعت و راحت در آب شنا کند و همچنین می‌تواند هنگام شنا پاهای خود را در کناره‌های بدن خود جمع کند و با کاستن از مقاومت آب سریعتر شنا کند. تمساح پا هایی باانگشتان چسبیده بهم دارد، گرچه این پاها برای پا زدن در آب به کار نمی رود، اما این خصوصیت امکان برگشت سریع و حرکتهای ناگهانی را در آب را به او می‌دهد. تمساح‌ در مسافت های کوتاه، حتی بیرون از آب خیلی سریع می باشد. تمساح آرواره‌های فوق العاده قوی و دندان‌های تیز برای گرفتن و پاره کردن گوشت دارد.

اگر دهان تمساح بسته نگهداشته شود نمی‌تواند آن را باز کند. بهمین دلیل برای مطالعه یا حمل و نقل تمساح‌، معمولا آرواره‌های او را با نوارهای فلزی می یا با بندهای لاستیکی بزرگ که از تایر و تیوب اتومبیل تهیه می‌شوند، می بندند. تمساح همچنین حرکات جانبی محدودی در گردن خود دارد.

سنجش عمر

در حال حاضر روشهای معتبری برای سنجش عمر تمساح‌ وجود ندارد، عمومی‌ترین روش برای اندازه‌گیری عمر آنها، حلقه‌های رشد در استخوانها و دندانهای آنهاست. با توجه به این اصول غیر قطعی، قدیمی ترین تمساح‌ C. proposus در حدود هفتاد سال زندگی می‌کرده است، و شواهد محدودی نیز نشان می‌دهد که بعضی از انواع این حیوان بیش از صد سال عمر می‌کنند. یکی از قدیمی‌ترین نوع تمساح‌های شناخته شده در یک باغ وحش در روسیه ظاهراً در سن 115 سالگی مرده است. گزارشهای جدید این موارد را تایید نمی کند.

 

اندازه

در اندازه‌ گونه‌های مختلف تمساح تفاوتهای زیادی وجود دارد. از انواع استثنائی کوچک، کروکودیل افسانه‌ای یا جادویی تا گونه‌ای بزرگ‌تر، تمساح آب شور. گونه‌های بزرگ اغلب ۵ یا ۶ متر و وزن آنها ۱۲۰۰ کیلوگرم می‌باشد. علیرغم وزن زیاد گونه‌های بالغ، تمساح‌ زندگی خود را از اندازه‌های خیلی کوچک شروع می‌کند.

تمساح‌ وقتی که برای اولین بار از تخم بیرون می‌آید در حدود ۲۰ سانتیمتر طول دارد. اندازه‌ها با توجه به فصل و تغذیه و ترکیبات خون مادر فرق می‌کند. گونه‌های بزرگ‌تر تمساح، همچنین بزرگ‌ترین خزنده روی زمین، تمساح‌ آب شور است، که در استرالیای شمالی و کل آسیای جنوب شرقی زندگی می‌کند. بر طبق نظرات بعضی دانشمندان، اطلاعات موثقی در مورد اینکه تمساح‌های ماقبل تاریخ بیش از ۸٫۶۴ متر طول دارند، در دست نیست.

در شهر نورمنتون، کوئینزلند، استرالیا قالب فیبر شیشه‌ای یک تمساح وجود دارد که «کرایس کروک» نامیده می‌شود که عکس آن در سال ۱۹۵۸ توسط کریستینا پاولوسکی که حیوان را در بستر شنی رودخانه نورمن یافت، گرفته شده‌است. گزارشی از یک تمساح آب شور بطول ۸٫۲ متر در استرالیا وجود دارد. همچنین جمجمه یک تمساح آب شور از اوریسای هند وجود دارد که تخمین زده می‌شود که ۶٫۴ تا ۷ متر طول داشته‌است.

در ۱۶ ژوئن سال ۲۰۰۶ یک تمساح عظیم ۷٫۱ متری آب‌های شور در اوریسای هند به عنوان بزرگ‌ترین کروکودیل زنده جهان نامگذاری شد. این تمساح در محوطه حفاظت شده حیات وحش بیتارکانیکا زندگی می‌کند و در ژوئن سال ۲۰۰۶، در کتاب سوابق جهانی گینه ثبت شد.

رفتار و زیست شناسی

تمساح‌ شکارچی کمین کننده است. به عنوان دوزیستان خونسرد ، می‌تواند مدت طولانی بدون غذا زنده بماند و بندرت به فعال شدن برای شکار نیاز دارد.  تمساح علیرغم ظاهر آرام، از فعال ترین دوزیستان در محیط است.

تمساح‌های وحشی در بسیاری از مناطق مورد محافظت قرار گرفته‌اند، اما آنها بطور تجاری در مزرعه نگه‌داری می‌شوند. پوست آنها دباغی می‌شود و برای درست کردن بسیاری از وسایل چرمی مانند کفش و کیف دستی مورد استفاده قرار می گیرد.

بسیاری از گونه‌هایی که در مزرعه نگهداری می‌شوند، تمساح‌های آب شور و تمساح‌های نیل می‌باشند و تمساح‌های عظیم الجثه آب شور و تمساح‌های کمیاب سیامی در مزارع آسیایی پرورش داده می‌شوند. پرورش تمساح‌ها جمعیت گونه‌های آب شور را در استرالیا افزایش داده، چون تخم‌ها عموماً از انواع وحشی گرفته می‌شود و مالکان آنها بر افزایش تعداد تمساح‌ها تشویق می شوند. در واقع پرورش کروکودیل پر سودترین نوع پرورش حیوانات در جهان است. در کشور ایران نیز این فعالیت شروع شده است و اولین مزرعه پرورش کروکودیل در جزیره هنگام از توابع قشم در حال راه اندازی است .

کروکودیل‌ها بیشتر به پرندگان و دایناسورها نزدیک هستند تا به خزندگان، این سه موجود در آرچوزوریا "خزندگان حاکم" شامل هستند، بخش کروکودیلیا را برای اطلاعات بیشتر ببینید.

خصوصیت دارویی

دانشمندان در ایالات متحده امریکا عامل قوی و نیرومندی را در خون تمساح‌ها بنام کروکودیلین یافته‌اند که می‌تواند مانند آنتی بیوتیکهای استاندارد به سیستم ایمنی درمقابله با عفونت کمک کند. این کشف مدیون کنجکاوی جیل فولرتون-اسمیت است از گزارشهای(BBC) مدارک مربوط به علم تهیه کننده فیلم تمساح‌های آب شور در استرالیا.

تمساح به عنوان غذا

در بعضی کشورها مانند آمریکا ،استرالیا، چین ، ژاپن ، تایلند و افریقای جنوبی و همچنین کوبا از گوشت تمساح به عنوان غذا استفاده می شود. گوشت تمساح سفید رنگ است و مواد غذایی آن به طور مطلوبی با گوشت‌های سنتی قابل مقایسه است البته میزان كلسترول آن نسبت به گوشتهای ديگر بسیار کمتر است. گوشت تمساح ترد است .

اطلاعات عمومی

کروکودیل ها اسم خود را از یونانیان گرفته‌اند که آنها را در رودخانه نیل مشاهده کرده‌اند. یونانی‌ها آنها را کروکودیلوس نامیدند، یک کلمه ترکیبی کروک که به معنی سنگ‌های کناره رودها و دریلوس که به معنی "کرم" است. یونانیها این حیوانات را " کرمهای سنگ" نامیدند، چون کروکودیل‌ها برروی سنگهای کناره‌های رودخانه‌ها در آفتاب دراز می‌کشند.

بررسی و مطالعه کروکودایلیدا

بیشتر گونه‌ها در گروه genus، Crocodylus قرار دارند. دو نسل زنده دیگر این خانواده هر دو یکسان هستند: Osteolaemus و Tomistoma

خانواده کروکودایلیدا

Subfamily Mekosuchine crocodiles|Mekosuchinae (اولیه)

Subfamily Crocodylinae

Genus Euthecodon (اولیه)

Genus Osteolaemus

Dwarf Crocodile, Osteolaemus tetraspis ( بحث هایی طولانی مدت در مورد اینکه این واقعاً دو گونه است جریان دارد، مطالعات اخیر نشان می‌دهد که این یک گونه با دو گونه فرعی است: O. tetraspis tetraspis & O. t. osborni)

Genus Crocodylus

Crocodylus acutus , کروکودیل امریکایی

Crocodylus cataphractus , Slender-snouted Crocodile (Recent DNA studies suggest that this species may actually be more basal than Crocodylus, and belong in its own genus, Mecistops)

Crocodylus intermedius , کروکودیل اورینوکو

Crocodylus johnstoni, کروکودیل آب شیرین

Crocodylus mindorensis, کروکودیل فیلیپینی

Crocodylus moreletii , کروکودیل مرلت یا کروکودیل مکزیکی

Crocodylus niloticus, کروکودیل نیل یا کروکودیل افریقایی ( گونه‌های فرعی که در ماداگاسکاریافت می‌شوند ، بعضی وقتها کروکودیل سیاه نامیده می‌شوند.)

Crocodylus novaeguineae, کروکودیل گینه جدید

Crocodylus palustris, کروکودیل راهزن، کروکودیل مارش یا کروکودیل هندی

Crocodylus porosus, کروکودیل آب شور یا کروکودیل استروراین

Crocodylus rhombifer,کروکودیل کوبایی

Crocodylus siamensis, کروکودیل سیامی

Subfamily Tomistominae (مطالعات اخیر نشان می‌دهند که این گروه واقعاً به گاویالیادئه مرتبط و نزدیک است)

Genus Kentisuchus (اولیه)

Genus Gavialosuchus (اولیه)

Genus Paratomistoma (اولیه)

Genus Thecachampsa (اولیه)

Genus Kentisuchus (اولیه)

Genus Rhamphosuchus (اولیه)

Genus Tomistoma

Tomistoma schlegelii گاریال کاذب یا گاریال مالایی

Tomistoma lusitanica] (اولیه)

Tomistoma cairense (اولیه)


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

                                             گورخر ایرانی

 

گورخر ایرانی، نوعی گورخر آسیایی (Equus hemionus) و پستاندار بزرگی متعلق به اسب‎سانان و بومی بیابان‎های سوریه، ایران، هند و تبت است.

به این حیوان خر وحشی آسیایی نیز می‌گویند. مانند اکثر حیوانات بزرگ تیره چرندگان تعداد آن به علت شکار و از بین رفتن محل سکونتشان کاهش یافته‌است و از شش زیرگونه یکی کاملاً از بین رفته است و دو زیرگونه نیز در صورت بی‎توجهی تا مدتی دیگر نابود خواهند شد که یکی از این گونه‌ها گورخر ایرانی است.

کیانگ یک گونه تبتی است که عموماً به شاخه دیگری نسبت داده می‌شود هر چند به عنوان زیرگونه‌ای از گورخر آسیایی طبقه بندی شده‌است.

گورخر آسیایی از الاغ کمی بزرگ‌تر است، در حدود ۲۹۰ کیلو وزن دارد و طول بدن و سر حدودا ۲٫۱ متر است و نسبت به الاغ شباهت بیشتری به اسب دارد. این جانور نسبت به اسب پاهای کوتاه‎تری دارند و رنگش نسبت به فصل تغییر می‌کند. در تابستان رنگش قهوه‌ای مایل به سرخ و در زمستان قهوه‌ای مایل به زرد است و بر پشتش نواری سیاه که با رنگ سفید احاطه شده قرار دارد.

از گورخر آسیایی در سومر باستان برای کشیدن ارابه استفاده می‌کردند.

گونه‌های مختلف:

خر وحشی مغولی: آسیب پذیر

خر وحشی هندی: در معرض خطر

Gobi kulan : آسیب پذیر

Kulan : شدیدا در معرض خطر

خر وحشی ایرانی: شدیدا در معرض خطر

خر وحشی سوری: در سال ۱۹۲۷ (میلادی) منقرض شده‌است

گور خر جانوری از خانواده اسب و بومی آفریقای مرکزی و جنوبی است. این جانور به خاطر خطوط سیاه و سفید روی بدنش معروف است. این خطوط معمولاً بر روی سر گردن و تنه به صورت عمودی وجود دارد. این نوارهای سیاه و سفید در استتار گور خرها از دید صیادان موثراند. البته گورخری که بهرام گور، مطابق افسانه‌های ایرانی، صید می‌کرد این نوع گورخر مثل گورخرهای آفریقایی سیاه و سفید نیست و پوستی ساده و به رنگ زرد اخرایی دارد و به گورخر ایرانی مشهور است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

ببر (نام علمی Panthera Tigris) جانوری است از تیرهٔ گربه سانان که بزرگ‌ترین گونه از این تیره به شمار می‌رود.
این جانور دارای بدنی عضلانی و پاهایی بسیار نیرومند است. بدن ببر دارای موهای بلند و برّاق به رنگ نارنجی، همراه با خطهای سیاه عمودی می‌باشد. جثّهٔ ببرهای نر بزرگ‌تر از ببرهای ماده‌است و همچنین موهای روی گونهٔ ببر نر بلندتر از ببر ماده می‌باشد. ببرها جانورانی شبکار و مستقل هستند. آنها جانوران ماهری هستند و حتّی می‌توانند به بالای درختها بروند. این جانوران برروی زمین هم بسیار ماهر و سریع هستند و می‌توانند با یک حرکت سریع طعمهٔ خود را شکار کند. جانورانی که ببرها از آنها تغذیه می‌کنند عبارت‌اند از: گراز وحشی، آهو، بوفالو و گاو اهلی و برخی پستانداران دیگر. آنها شناگران خوبی نیز هستند.گاهی این جانوران شب‌ها تا ۲۰ کیلومتر راه می‌روند ودریک خیز می‌توانند ۱۰ متر بپرند، ولی با جثهٔ بزرگشان در نود درصد شکار هایشان ناموفق هستند.

نرها و ماده‌ها تنها در هنگام جفتگیری به مدّت چند روز در کنار یکدیگر می‌مانند. ببرهای ماده پس از ۱۰۳ تا ۱۰۵ روز بارداری دو یا سه توله به دنیا می‌آورند. توله‌ها تا چند سال همراه با مادر خود زندگی می‌کنند.

بیشتر زیرگونه‌های این جانور در خطر انقراض قرار دارند و برخی مانند ببر مازندران کاملاً منقرض شده‌اند. به طور کلی وزن ببرهای نر از ۲۰۰ تا ۳۲۰ کیلوگرم است و ماده آنها از ۱۲۰ تا ۱۸۰ کیلوگرم می‌باشد. میانگین قد در نرها ۲٫۶ تا ۳٫۳ متر و در ماده‌ها ۲٫۳ تا ۲٫۷۵ متر می‌باشد.

                                  ببر سیبری

ببر سیبری (با نام علمی Panthera tigris altaica) یکی از جانوران از راسته گربه‌سانان و یکی از گونه‌های ببر است.

هر ببر سیبری معمولاً در محدوده‌ای بین ۶۴ تا ۶۴۰ کیلومتر مربع زندگی می‌کند و امروزه فقط حدود ۵۰۰۰ عدد از این ببر بجا مانده است.

ببر سیبری از گونه‌های ببر بنگال جثه بزرگتری دارد.

                                     ببر بنگال

ببر بنگال، یکی از زیرگونه‌های ببر است که بیش‌تر در هند و بنگلادش یافته می‌شود. همچنین می‌توان آن‌ها را در نپال، پاکستان، بوتان، میانمار و تبت جنوبی یافت. به طور سنتی، پس از ببر سیبری دومین زیرگونهٔ بزرگ (از نظر اندازه) در نظر گرفته می‌شوند، هرچند ببرهای بنگال شمالی اغلب بزرگ‌تر از ببرهای سیبری هستند. تاکنون سنگین‌ترین ببرهای بنگال که به منظور پژوهش در نپال گرفته شدند، از ببرهایی که به تازگی در سیبری گرفته شده‌اند سنگین‌تر بوده‌اند.

ببرهای بنگال مشهورترین زیرگونهٔ ببرها هستند که در زیست‌گاه‌های گوناگونی شامل چمنزارها، جنگل‌های بارانی زیرگرمسیری (subtropical) و گرمسیری، جنگل‌های خارستان، جنگل‌های برگریز تر و خشک، و جنگل‌های مانگرو زندگی می‌کنند.

                                    ببر سوماترایی

ببر سوماترایی زیر گونه ای از دسته ببر است که در جزیره اندونزیایی سوماترا یافت می شود.جمعیت این گونه بین 400 تا 500 قلاده تخمین زده شده است که بیشتر در پارکهای ملی سوماترا دیده می شوند.

 

 

                        

یکی از پوستهای یافت شده در دهه چهل شمسی که در موزه دارآباد نگهداری می‌شود

File:Panthera tigris sondaica 01.jpg

ببر ایرانی یا ببر مازندران با نام علمی Panthera tigris virgata که در جنگلهای مازندران می‌زیسته نژادی است از ببر، که به نام ببر ایرانی شهرت داشته و امروزه منقرض گردیده‌است.

آخرین ببر در مازندران که افراد محلی به آن شیر سرخ می‌گفتند در سال ۱۳۳۸ ه ش در جنگل گلستان، در منطقه گنبد کاووس، به دست یک شکارچی محلی شکار شد. از ببر مازندران تنها یک نقاشی رنگی و چند عکس و چند پوست بجا مانده است عکسها و پوستها نشان می‌دهند که رنگ ببر مازندران از ببر بنگال روشنتر، و تااندازه‌ای نارنجی مایل به قرمز و نوارهای عرضی آن باریکتر و منظمتر و به تعداد بیشتر بوده‌است. موهای بدن ببر مازندران بلندتر و پرپشت تر از ببر بنگال و کوتاه تر از ببر سیبری و جثه آن بزرگ‌تر از ببر بنگال و کوچک‌تر از ببر سیبری بوده‌است.

ببر مازندران مارال، گراز، شوکا، خرگوش، پرندگان، خزندگان گربه وحشی و هنگام گرسنگی کمبود غذا، گاو و گاومیش اهلی شکار می‌کرد.

شکار بی رویه، خشک کردن نیزارها و مردابها برای کشاورزی، باغداری و خانه سازی، از میان رفتن جنگلهای جلگه ای سبب نابودی نسل ببر در ایران شده‌است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
Leopard runs Animation


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

گراز وحشی (به انگلیسی: boar) یک پستاندار همه چیز خوار از گروه خوک شکلان است.این حیوان در بسیاری از نقاط جهان از اروپا و آسیا گرفته تا نواحی از شمال آفریقا پراکنده است.این حیوان در مواردی که زیاد باشند به مزارع آسیب جدی میزنند. و همچنین دشمنان زیادی در طبیعت ندارند چون میتوانند به خوبی از خود دفاع کنند.

شکل ظاهری

بدن گراز بسیار متراکم است سر بزرگ و پاها نسبتا کوتاه است.خز از موهای زبر و ضخیم و بلندی است که در پشت سر و گردن تا شانه و تا وسط بدن بلندتر است.رنگ آن از خاکستری تیره تا سیاه و قهوهای متغیر است.اما در نواحی مختلف تنوع رنگی زیادی مشاهده میشود به طوری که گرازهای مایل به سفید در آسیای میانه دیده شده اند.گرازها در بچگی روشنتر همراه با خطهای قهوه ای هستند اما با بالا رفتن سن این خطها کمرنگ تر شده و در بزرگسالی خاکستری یا قهوه ای تیره میشوند.

گرازهای نر بزرگسال از ۱۰۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر طول دارند و ارتفاعشان از شانه تا زمین به ۹۰ سانتیمتر میرسد.میانگین وزنشان بین ۶۰ تا ۷۰ کیلوگرم میباشد با این وجود تفاوت وزن در میان گرازها یاد است گزارشهایی از شکار گراز به وزن ۱۵۰ کیلوگرم و حتی گزارشی از یک نمونه فرانسوی در سال ۱۹۹۹ به وزن ۲۲۷ کیلوگرم نیز شده است.گرازهای کوههای کارپات به وزن ۲۰۰ کیلوگرم ثبت شده اند و این در حالی است که گراز های روسی و رومانیایی میتوانند به وزن ۳۰۰ کیلوگرم نیز برسند.

دندانهای آنها میتواند برای دفاع و جنگیدن و حفر زمین به کار آید.عاجهای یک نر بزرگسال حدودا ۲۰ سانتیمتر میشود که به ندرت بیش از ۱۰ سانتیمتر آن بیرون از دهان می آید.اما در مواردی استثنایی طول عاج به ۳۰ سانتیمتر نیز رسیده است که در بیرون از دهان به شکل خمیده و به طرف بالا آمده است.در نوع ماده دندانها کوتاهتر هستند و به طور استثنایی و در ماده های مسن یه صورت خم شده درآمده اند.

عادات

گرازهای نر معمولا در گروهای ۲۰ عددی زندگی میکنند اما گروهایی بالای ۵۰ گراز نیز دیده شده است.ماده ها تیز معمولا در گروهای ۳ الی ۴ عددی همراه با فرزندانشان هستند.نرها در این گروهها نیستند و فقط ۲ یا ۳ بار در سال و مواقع جفت گیری پیدایشان میشود.

گرازها موجوداتی معمولا شبگرد هستندکه از شب تا سحر مشغول خوردن و غارت کردن بعضا مزارع هستند.آنها تقریبا هر چیزی را که قابل خوردن باشد میخورند از قبیل غذاهای گیاهی مانند ریشه و ساقه و برگ و دانه‌های مختلف و غلات و حبوبات و میوه‌جات و غذاهای حیوانی چون حشرات و لارو آنها و بی‌مهره‌های کوچک و حتی جوندگان و لاشه حیوانات بزرگ.گرازهای نر چون بدنشان بافت چربی ندارد که گرمشان کند زمین را با عاجهیشان میکنند و در آن میخوابند.اما بچه ها چون قدرت حفر زمین را ندارند در کنار هم جمع میشوند.در صورتی که به آنها حمله شود یا احساس خطر کنند میتوانند به خوبی از خود دفاع کنند.نرها با حرکت سر خود از پایین به سمت بالا و با استفاده از دندانهای تیز خود زخمهای بدی به دشمن وارد میکنند و ماده ها که دندانها بزرگ ندارند با دهان بزرگ خود گاز میگیرند.البته این حملات معمولا برای انسان کشنده نیست اما انسان را بسیار بد زخمی میکند.گرازها لانه اشان را در کنار آب میسازند و در طول روز در لانه میمانند اما هنگام بارندگی و وقوع سیلاب گرازها لانه را ترک میکنند.

تولید مثل

در مناطق سرسیر گرازها در اواسط زمستان جفت گیری میکنند اما در مناطق گرمسیری زودتر از آن.در طول مدت جفت گیری چند نر و چند ماده با هم میگردند(۳الی۵عدد)در طول دوره جفت گیری گرازها به نسبت قبل بسیار کمتر غذا میخورند وبیشتر آب مینوشند.قبل از زایمان ماده از چوب خشک و لوفه برای خود لانه میسازد.دوران حاملگی این حیوان ۴ ماه میباشد که در پایان این دوران ۸ الی ۱۲ بچه بدنیا می آورد.بچه ها در نوع ماده در ۱۸ ماهگی و در نوع نر کمی زودتر آماده جفت گیری میشوند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

کوسه یکی از آبزیان نسبتاً بزرگ است.

اقیانوس‌ها ۷۰ درصد از سطح زمین را پوشش و بیش از ۲۰ هزار گونه از ماهی‌ها را در خود جای داده‌اند که از این تعداد نزدیک به ۳۷۰ گونه، کوسه هستند. مدت‌ها پیش از به وجود آمدن دایناسورها، کوسه‌ها فرمانروای آب‌ها بودند. آنها نخستین بار بیش از ۴۰۰ میلیون سال پیش شکل گرفتند و در ۱۰۰ میلیون سال اخیر به ندرت دستخوش تغییر و دگرگونی شده‌اند. امروزه کمتر گونه‌ای از موجودات کرهٔ زمین چنین احترام و ترسی را بر می‌انگیزد.

این شکارچیان حیرت‌انگیز با خوردن موجودات ضعیف و زخمی، در بالای چرخه غذایی دریایی قرار می‌گیرند. آنها با این کار به حفظ تعادل در سیستم طبیعت کمک می‌‌کنند.

کوسه‌ها ماشین‌های هستند که برای شکار تنظیم شده‌اند. آنها که متکی به حس شنوایی مخصوصشان برای گرفتن شکار هستند، می‌توانند ارتعاش صدا را در فاصله‌ای بیش از ۳,۰۰۰ پا تشخیص دهند. کوسه‌ها مخصوصاً به ارتعاشات با بسامد پایین که از طرف شکار منتشر می‌شوند، حساسند. ارتعاش صدای بلندگوها که شبیه صدای ماهی زخمی است، کوسه‌ها را به حالت جنون و از خود بیخودشدگی می‌برد. هرچه که کوسه به شکار نزدیک‌تر می‌شود، حس بویایی‌اش بیشتر به کار می‌افتد. کوسه‌ها می‌توانند یک قطرهٔ خون را در ۲۵ گالن آب تشخیص دهند.

آب، درون سوراخ‌های بینی کوسه‌ها که در بخش تحتانی حلزونی شکل قرار گرفته است جاری می‌شود. همچنین کوسه‌ها منافذی کوچک برای جذب سیگنال‌های الکتریکی، که در هنگام حرکت حیوانات ایجاد می‌شود، دارند. این منفذها مانند یک حس اضافی می‌مانند که به کوسه‌ها در یافتن شکار کمک می‌کند، حتی اگر این موجود بداقبال در زیر شن‌ها مخفی شده باشد.همچنین دارای یک بخشی به نام آمپول لورنزینی نیز هستند که یک سیستم حسی بسیار قوی محسوب می شود که در قسمت پشتی و تحتانی پوزه حیوان قرار می گیرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

تفنگ ساچمه‌ای نوعی تفنگ است که دارای لوله فاقد خان بوده و در هر نوبت تیراندازی تعداد زیادی ساچمه کوچک را بسوی هدف شلیک می‌کند. این گونه تفنگ معمولاً در شکار و ورزش و گاه در جنگ و برای نیروهای انتظامی بکار می‌رود. برد تفنگ ساچمه‌ای معمولاً از ۱۰۰ متر تجاوز نمی‌کند. اغلب تفنگهای دولول در این گروه قرار می‌گیرند.

فشنگ تفنگ ساچمه‌ای معمولاً پوکه مقوایی یا پلاستیک دارد و اندازه آن با عددی بیان می‌شود که گاه در فارسی، به قیاس از تفنگ گلوله‌زنی، کالیبر خوانده می‌شود. به آن‌چه که در فارسی کالیبر تفنگ ساچمه‌ای گفته می‌شود در آمریکا گیج (gauge) و در انگلیس بور (bore) می‌گویند.

بـرنو (KAR98K) نوعی تفنگی تک تیر و بسیار قوی با برد زیاد (۴۵۰۰ متر) و کالیبر ۹۲/۷ میلیمتر است که بر اساس طرح اولیه تفنگ G98 ماوزر و ماوزر 98k از جمله در شهر برنو در کشور چک‌اسلواکی ساخته می‌شد.

این تفنگ را دو برادر آلمانی به نام‌های «پتر پل» و «ویلهلم» ماوزر برای ارتش آلمان ساخته بودند. بعدها امتیاز ساخت آن به ایران و چند کشور دیگر نیز داده شد.

تفنگ KAR 98K (Karabiner G98K که در ایران بنام برنو مشهور است. این سلاح در سه نوع کوتاه و متوسط (که به اصطلاح کارابینر گفته می شود) و بلند تولید می‌شد. مدل بلند آن G98 نام دارد که مخفف نام Gewehr 98 است که در سال ۱۸۹۸ وارد خدمت ارتش امپراتوری آلمان شد.

گلنگدن مشهور برنو که امروزه نیز با نام سیستم ماوزر شناخته می شود

فشنگهای 7.92x57mm برنو

تک تیرانداز آلمانی مجهز به برنو با دوربین ZF42 4x زایس

 

این فهرستی از اصطلاحات مربوط به شکاردر زبان فارسی است.

باد گرفتن :حالتی که شکار بوی شکارچی را حس کرده است.

بچه قنداق: پیش قنداق، محل قرار گرفتن دست در قسمت جلوی تفنگ و زیر لوله که ممکن است از چوب یا پلاستیک سخت باشد.

پای محور: پایی که شکارچی هنگام تیراندازی جلو می‌گذارد.

پترن گیری : تیراندازی به هدف استاندارد برای تشخیص نحوه پخش ساچمه‌ها

پنج تیر پران : نوعی تفنگ نیمه خودکار (ساچمه زن) که پس از شلیک هر تیر پوکه آنرا به بیرون پرتاب و تفنگ را برای شلیک تیر بعد آماده می کند

پوکه: بدنه اصلی فشنگ که هم محل قرار گرفتن باروت است و هم در هنگام شلیک محل انفجار آن است، از نظر ایمنی، نقش پوکه از این نظر مهم است که در هنگام شلیک به خزانه چسبیده و از فرار گازهای داغ باروت که ممکن است منجر به ترکیدن لوله شود جلوگیری می کند.

پیش گیری : نشانه‌روی به جلوی شکار متحرک.

تاکسیدرمی : خشک کردن جانوران مختلف به شکلی که پس از خشک کردن کاملا طبیعی به نظر برسند.

تروفه : شکاری که رکورد یا در سطح رکورد باشد. معمولا درباره شاخ جانور می‌گویند.

تفنگ بالازن : تفنگی که پرتابه را بالاتر از محل نشانه روی شده روانه می کند (در تفنگهای ساچمه زن).

تفنگ پایین زن  :تفنگی که پرتابه را پایین تر از محل نشانه روی شده روانه می کند(در تفنگهای ساچمه زن).

تفنگ دست کش : تفنگی که با حرکت پیش قنداق به جلو و عقب مسلح می شود.

تفنگ دولول روی هم : یا دولول سوار، نوعی تفنگ که دارای دولوله است که روی هم قرار دارند.

تفنگ دولول : نوعی تفنگ که روی بدنه آن دو لوله قرار دارد و با فشار ماشه هر دو لوله می توانند یکی پس از دیگری شلیک کنند.

تفنگ ساچمه زنی : تفنگی که با شلیک هر تیر تعداد زیادی ساچمه را به سمت هدف روانه می کند

تفنگ سر پر : تفنگی که یا ریختن باروت ، ساچمه و نمد از سر لوله به داخل آن پر می شود

تفنگ سوزنی : تفنگهایی که به جای چخماق و سنگ از ضربه سوزن به چاشنی فشنگ برای شروع انفجار و آتش زدن باروت استفاده می کنند، اما این اصطلاح به جای تفنگ ساچمه زن هم استفاده شده است.

توله : سگ شکار، چه بچه باشد، چه بزرگ.

تیپچه : وسیله‌ای که برای کرک‌گیری با آن صدا درمی‌آورند.

تیر پس تیر : شلیک دو تیر پشت سر هم، اولی برای پراندن پرندگان و دومی برای زدن.

تیری شدن : حالت جانوری که پیش‌تر شاهد تیراندازی بوده و از شکارچی می‌ترسد.

چارپاره : فشنگ با ساچمه های بزرگ

چشم حاکم : چشمی که شکارچی با آن نشانه می‌رود.

 

چوک : تنگ بودن انتهای لوله تفنگ ساچه‌زنی.

خَف کردن  :حالت سگی که شکار را می‌بیند ولی در جای خود می‌ماند و به آن نگاه می‌کند.

دزده‌کشی  :دور زدن شکار و سر در آوردن از جایی که انتظار ندارد.

دست حاکم : دستی که شکارچی با آن ماشه را می‌چکاند.

دفک : یا پرده (در فارس) که شکارچی پشت آن به سوی شکار می‌رفت. (از تاریخ مسعودی ظل‌السلطان)

دِکو : یا دیکوی، مجسمه پرندگان که برای فریب و شکار پرندگان بکار می‌رود.

رد زدن : پیدا کردن مسیر حرکت شکار از روی جای پا و دیگر نشانه های آن.

شکار جَرگه : شکاری که در آن عده زیادی جانوران را به سمت شکارچی می‌رانند.

شکار : هم به معنی شکار کردن و هم به معنی جانوری که شکار می‌شود.

شکارکُش : شکارچی بی اصول. کسی که هدفش کشتن شمار هرچه بیشتری از جانوران است.

 

قوش‌بازی : فن گرفتن و نگه‌داری و شکار با قوش.

کرک‌گیری : شکار کرک (بلدرچین) با تور و تیپچه.

کُله : کومه (از تاریخ مسعودی ظل‌السلطان)

کلّه گرگی : دست‌خوشی که شکارچی از چوپان یا اهالی روستا برای زدن گرگ می‌گیرد.

کمان کامپاند : نوعی کمان قرقره‌دار برای تیراندازی و شکار.

کمین‌کشی : انتخاب جای مناسب و انتظار کشیدن برای زدن شکار.

کوله‌كش : كسي كه به عنوان دستيار شكارچي، وسايل او را در شكارگاه حمل مي‌كند. (به استعاره به «طبيعت‌مرد» نيز گفته مي‌شود.)

کومه : پناهگاهی که شکارچی برای کمین می‌سازد.

کوه‌مالی : کار راندن شکارهای کوه به طرف شکارچی در شکار جرگه.

گروه تیر : محل برخورد چند گلوله از تفنگی ثابت به هدف استاندارد از فاصله استاندارد.

گُل کردن : عمل نکردن تفنگ یا فشنگ.

ماهرخ رفتن : حالتی که سگ شکاری با پوزه و دست و بدن خود به جهت شکار اشاره می‌کند.

مَرمی : نام دیگر گلوله.

مگسک : شاخص برآمده کوچک فلزی روی انتهای جلوی لوله سلاح که در نشانه‌روی بکار می‌آید.

نِسار : طرف آفتاب‌گیر تپه یا کوه.

هوازنی : زدن پرندگان در حال پرواز.

وِد : قطعه نمدی یا پلاستیک که درون فشنگ بین باروت و ساچمه‌ها قرار می‌دهند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

شیر  جانوری قوی با سری بزرگ، پاهای بزرگ و قوی و دمی بلند از جنس پلنگ‌شکلان (Panthera) است. اندازهٔ بدن او ۱۴۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر و اندازهٔ دم او ۶۷ تا ۱۰۰ سانتیمتر است. نوع نر بزرگ‌تر از ماده‌است و نرها بر روی گردن و شانهٔ خود دارای یال نیز می‌باشند. رنگ بدن شیرها بین قهوه‌ای مایل به زرد و قهوه‌ای مایل به سرخ متغیّر است. رنگ یال شیرهای نر نیز از زرد روشن تا سیاه متغیّر است. همچون دیگرگربه سانان بزرگ شیرها نیز می‌توانند به سرعتهای بالا دست یابند و آن را برای مدّت کوتاهی حفظ کنند. در گذشته درآفریقا، خاورمیانه و جنوب آسیا به وفور یافت می‌شدند ولی اکنون فقط در جنوب صحرای بزرگ در آفریقا و در منطقهٔ حفاظت شده‌ای در شمال غربی هند زندگی می‌کنند. شیر برخلاف مشهور بودن به سلطان جنگل دربیشهها زندگی می‌کند. این جانور ۲۰ ساعت در روز به استراحت می‌پردازند. شیرها معمولاً در طول روز به شکار می‌پردازند ولی در مناطقی که آنها را شکار می‌کنند تنها در هنگام شب فعّال هستند. آنها گروهی زندگی می‌کنند و هر گروه متشکّل از سه شیر نر، پانزده ماده و توله هایشان در یک قلمرو مشخّص است. شیرها از قلمرو خود در مقابل بیگانگان که گاهی شیرهای نر غریبه هستند دفاع می‌کنند. گروه‌های دیگری نیز هستند که فقط از شیرهای نر مجّرد تشکیل شده‌اند. شیرها جانورانی مانندگورخر وغزال را برای تغذیه شکار می‌کنند. آنها جانوران بزرگ‌تر مانند بوفالوها و زرّافه‌ها را نیز به صورت دست جمعی و به کمک یکدیگر شکار می‌کنند. حتّی پرندگان و گاهی کروکدیلها نیز به دست آنها گرفتار می‌شوند. شکارکردن بیشتر به عهدهٔ شیرهای ماده‌است.

شیرها زمان و دورهٔ جفتگیری مشخّصی ندارند. آنها پس از ۱۰۲ تا ۱۱۳ روز بارداری ۱ تا ۶ توله به دنیا می‌آورند. امّا اکثراً تعداد توله‌های به دنیا آمده ۲ یا ۳ است. توله‌ها نزدیک به شش ماه از شیر مادر تغذیه می‌کنند ولی از سه ماهگی آغاز به خوردن گوشت می‌کنند. وقتی که گروه برای شکار می‌رود یک یا دو شیر بالغ می‌مانند و از توله‌ها نگهداری می‌کنند ولی زمانی که جانوری شکار می‌شود یک شیر ماده می‌آید و آنها را به مکان شکار می‌برد. توله‌ها پس از چهارماهگی می‌توانند هنگام شکار با مادر خود باشند. آنها از سنّ هجده ماهگی قادر به تولید مثل می‌شوند؛ نرهای جوان از گروه بیرون رانده می‌شوند ولی ماده‌ها در گروه می‌مانند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

روباه جانوری از تیرهٔ سگسانان است. روباه تقریباً در همه جای دنیا زندگی می‌کند. روباه در نواحی قطبی در جلگه ‌های بی درخت شمال ودور نیز به سر می‌برد. در سراسر دنیا روباها به رنگ‌های مختلف دیده می‌شوند. دربیابان های آفریقا و در خاورمیانه در کویرها ودر دشتهای خشک نیز روبا زندگی می‌کند. روباه سرخ در اروپا،آفریقا ، ودر آسیا و آمریکای شمالی به سر می‌برند. همه روباهان سرخ ، سرخ نیستند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

مار، نوعی حیوان خزنده است که با حرکاتی خودش را با خزیدن به جلو می‌کشد.

مارها از رده سوسماریان (Sauropsid)، زیرردهٔ دوکاوان (Diapsida)، فرورده پولک‌سوسمارشکلان (Lepidosauromorpha)، بالاراستهٔ پولک‌سوسماران (Lepidosauria)، راستهٔ پولک‌داران (Squamata)، زیرراستهٔ ماران (Serpentes) است.

برای تماشای انواع مارها در برخی کشورها مکان‌های ویژه‌ای وجود دارد به نام مارسرا


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

Wolf Animation

گُرگ (نام علمی: Canis lupus) پستانداری گوشتخوار از خانواده سگ سانان است. گرگ‌ها در قدیم در همه جهان پراکنده بودند ولی امروزه تنها در خاور میانه، اوراسیا و امریکای شمالی دیده می‌شوند.

در ایران هم گرگ‌های مختلف وجود دارد ۱ نمونه آن گرگ خاکستری ایران می‌باشد. گرگ سگسانی است بزرگ شبیه به سگ با دم افتاده. رنگ گرگ متغیر است ولی بطور کلی خاکستری و زرد یا قهوه‌ای مخلوط با موهای سیاه می‌باشد. انفرادی یا جفت زندگی می‌ کند وگاهی بصورت یک خانواده یا گله‌ای که از چند خانواده تشکیل شده دیده می‌شود. معمولاً در روز شکار می‌کند، بویژه صبح زود به گله گوسفندان حمله می‌کند، و گاهی هم شبها به آغل گوسفندان حمله می‌کند.

گرگها معمولاً زیر ریشه و تَنهِ درختان افتاده و یا حفرهایی که بوسیله جانوران دیگر ساخته شده بسر می‌برند، احیاناً در سوراخ کوه‌ها نیز آشیانه می‌گیرند، گرگها در جلگه ها و جگنلها و مناطق کوهستانی دیده می‌شوند. گرگ حیوانی بسیار خطرناک است. اگر زیاد گرسنه باشد گاهگاه انسان را نیز مورد حمله قرار می‌دهد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

گربه وحشی عضوی از خانواده گربه سانان است که در غرب آسیا و قسمت‌هایی از اروپا زندگی می کند. گربه وحشی از پستانداران وپرندگان کوچک تغذیه می‌کند و در محیطهای مختلفی از جمله مراتع بی درخت تا جنگلهای انبوه توانایی زندگی دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

سَنجاب یکی از انواع جوندگان است از خانواده سنجابان (Sciuridae) و جنس آن جنس سنجاب‌ها (Sciurus) نام دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

 در ابتدا ، با دست پرهاى روى قفسه سينه را به آرامى كنار مى زنيم تا پوست ديده شود. سپس از ناحيه كلواك تا زير گردن از وسط بدن توسط تيغ شكافى ايجاد مى كنيم البته بايد سعى كرد كه برش را زياد عميق نزنيم ، تا پرنده دچار خونريزى نشود. در صورتى كه در اثر بى دقتى اين كار انجام شد لازم است مقدارى پنبه روى آن قسمت گذاشته شود تا از آلودگى جلوگيرى كند. در صورتى كه در اثر بى دقتى اين كار انجام شد لازم است مقدارى پنبه روى آن قسمت گذاشته شود تا از آلودگى جلوگيرى كند. سپس با كمك انتهاى تيغ پوست را از گوشت كه تقريبا نيمه منجمد است جدا مى كنيم. سپس با كمك انتهاى تيغ پوست را از گوشت كه تقريبا نيمه منجمد است جدا مى كنيم.
پس از جدا كردن پوست در ناحيه شكم از طرفين پاها را از پوست جدا مى كنيم تا به ناحيه دم برسيم. اين مرحله نياز به دقت بيشترى دارد تا پرهاى ناحيه دم سالم بمانند. به آرامى و با كمك تيغ غده چربى را جدا و سپس استخوان دم را توسط قيچى يا سيم چين و همچنين استخوان پاها را از ناحيه بالاى ران قطع مى كنيم.  سپس پوست آزاد شده و ميتوان پوست پاها را هم جدا كرد.در قسمت پاها و بال استخوان ها بايد سالم بمانند بنابراين به آرامى و بدون صدمه زدن به شاهپرها در بال استخوان را بيرون مى كشيم و با كمك تيغ گوشت را از استخوان جدا كرده و استخوان را به جاى اوليه اش بر مى گردانيم.

مرحله بعدى تخليه جمجمه است. جدا كردن پوست از سر كار بسيار ظريفى است چون گوشها ، چشم ها و پلك ها پوست نازكى داشته و هر كدام را بايد از قاعده اشان جدا كنيم. پس از جدا كردن گوش ، چشم و پلك ، جمجمه را بدون آنكه به استخوان آن صدمه اى وارد شود تخليه و چشم ها را خارج مى كنيم. سپس آن را به پودر بوراكس آغشته و داخل جمجمه را با گل رس پر و چشم ها را كه از قبل آماده شده است را جا سازى مى كنيم ، و پوست را به آرامى بر مى گردانيم.

سيم كشى

.  اندازه سيم را طورى انتخاب مى كنيم كه پس از عبور دادن از بدن ، بالها و پاها چند سانتى متر بلند تر باشد.سيم هاى داخل بدن ، هم را در دو نقطه قطع مى كنند كه در آن نقاط سيم ها را بهم كلاف و محكم مى كنيم.

پنبه گذارى

پس از سيم كشى مقدارى پنبه را به صورت مفتول در آورده و با پنس وارد بال و پاى جانور مى كنيم و پنس را تا جايى كه مقدور باشد جلو مى بر يم تا حدى كه پوست پاره نشود. سپس تنه و گردن را پر مى كنيم و اين كار را تا جايى ادامه مى دهيم تا جانور به حالت طبيعى اش ديده شود. طورى بايد پنبه را در پوست قرار داد تا از بيرون سيم احساس نشود.بعد از اين كار پوست جانور را با كمك سوزن و نخ همرنگ بطور زيگزاگ ميدوزيم ، و پرهاى آن را با دست حالت مى دهيم ، و آن را بر روى چوب مناسبى نصب مى كنيم.پس از چند روز پرنده خشك شده و سيم هاى اضافى را مى بريم . اكنون ما يك پرنده تاكسيدرمى شده زيبا داريم.

ماکیان‌سانان (Galliformes) راسته‌ای از پرندگان هستند. این راسته دربرگیرندهٔ مرغ، غاز، بوقلمون و قرقاول نیز هست. پیرامون ۲۵۶ گونه از ماکیان‌سانان در سراسر جهان دیده شده.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

تاکسیدِرمی یا آکَنده‌سازی: فن نگهداری درازمدت پیکر جانوران برای نمایش است. به کسی که کار تاکسیدرمی را انجام می‌دهد «تاکسیدرمیست» می‌گویند.

در این کار بدن جانوران را تهی می‌کنند و به جای چشم جانوران چشم‌های ساختگی که از پلاستیک فشرده ساخته شده به کار می‌رود. برخی از کارهای مربوط به این فن:

  • کار در زمینه گندزدائی، شستشو و سفید کردن جمجمه،اسکلت وشاخ جانور
  • دوخت و بازسازی بخش‌های آسیب دیده پوست و آماده سازی آن با به کارگیری ماده‌های شیمیایی
  • گذاشتن پوست برروی تندیس ساخته شده و آماده نمودن آن برای گام‌های پایانی که آرایش و ریخت دادن است .
  • تندیس سازی جانوران بنا به ریخت جانور در طبیعت
  • چشم گذاشتن و رنگ آمیزی جانور
  • فرآوری طرح‌های بدن جانوران برای آموزش، راهنمایی تاکسیدرمیست‌ها دربهبود انجام کار.
  • آماده نمودن ابزارها برای جداکردن اسکلت و جمجمه و شاخ جانوران از لاشه آنها.
  • جوشاندن ،تمیز کردن و چربی گیری از استخوان و پوست .
  • شستشو، آبگیری و خشک نمودن و نیز روغنکاری و تراوش پوست جانوران .
  • وارسی وبازرسی و بازبینی کارهای بالا .
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

واژه «تاکسیدرمی» ریشه در زبان یونانی باستان دارد و از دو بخش τάξις (تاکسیس، به معنی نظم‌دادن و آراستن) و δέρμα (درما، به معنی پوست) ساخته شده است و معنی منظم کردن و آراستن پوست (جانور) می‌دهد. در فارسی گاه آن را «آمپایه‌کردن» (از فرانسه empaillage، به معنی از کاه آکندن) و «خشک کردن (جانور)» هم گفته‌اند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

خرس نام یک پستاندار است.

خرسها پستاندارانی هستند با جثه بزرگ و دم کوتاه . سر گرد و گردنشان کوتاه است و هر کدام از دستها و پاهایشان دارای پنج انگشت میباشد و از لحاظ حرکتی کف رو هستند. این حیوان وحشی انواع گوناگونی دارد که غالبا گوشت‌خوار هستند اما از برخی خوراکی‌های گیاهی نیز تغذیه می‌کنند

هریک از دست وپاهای خرس، ۵ چنگال تیز و بلند دارد که جمع نمی‌شود (برعکس گربه). این دست و پاها برای بالا رفتن از درخت و شکافتن خانه موریانه و کندوی عسل، یافتن وکندن ریشه گیاهان و گرفتن طعمه بکار می‌رود. راه رفتن خرس هابا راه رفتن بسیاری از گوشتخواران تفاوت دارد و گویی روی پنجهٔ پا راه می‌روند که برای افزایش سرعت، کارآمد است. خرس‌ها مثل انسان روی پا هم راه می‌روند

موی خرس بلند و زمخت است. رنگ موی آنها بسته به این که از چه نوع خرسی باشند می‌تواند تقریبا هر رنگی داشته باشد. مثلا سفید، بور، کرم، تمام سیاه، تمام قهوه‌ای، ...

محل زندگی خرس‌ها بسته به انواع آنها بسیار گوناگون و از جنگل و کوه گرفته تا سرزمین‌های قطبی گسترده‌است .

چند نوع خرس معروف عبارت اند از:

خرس خاکستری
خرس قطبی
خرس پاندا
خرس قهوه‌ای
خرس سیاه
خرس سیاه آسیایی
خرس سیاه آمریکایی
خرس عینکی
خرس تنبل
خرس آفتاب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
این صفحه در مورد پرنده‌ای شکاری است.

باز یکی از انواع پرندگان است.

بازها معمولاً بیش از ۶۱سانتی متر طول دارند. این پرندگان در نواحی قطبی شمال آمریکا، اروپا وآسیا زندگی می‌کنند. کو چکترین پرنده این خانواده از آن آسیای جنوبی است با طول حدود ۱۵ سانتیمتر. ماده‌ها گاه از نرها بزرگ‌ترند اما هردو معمولاً همرنگ هستند. هردو جنس نیز منقاری قوی، تیز، وپاهای نیرومند دارند. شاهین ها به پرندگانی به اندازه خود وگاه بزرگ‌تر از خود نیز حمله می‌کنند، وبسیاری از پرندگان را می‌کشند. شاهین‌ها روزگاری در سراسر دنیا می‌زیست. اما امروزه به شدت کمیاب شده ودر برخی جاها دیده می‌شوند. احتمالاً معدودی از پرندگان می‌توانند تندتر از شاهین‌ها پرواز نمایند. گاه سرعتش هنگام شکار به ۲۹۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. به آسانی می‌تواند تندپروازترین اردک ها، کبوتر ها، کبک ها را شکار نماید. طول آن به ۴۶ سانتیمتر می‌رسد، بال‌های گسترده‌اش به حدود ۱۰۹ سانتیمتر می‌رسد. قسمت بالای بدنش آبی خاکستری، و قسمت پائین سفید و بالکه‌های مایل به سیاه است. لانه‌اش را درکنار صخره های بزرگ می‌سازد و ۲تا ۶ تخم می‌گذارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

شِکار به معنی کشتن یا به چنگ آوردن موجودی زنده توسط موجود زنده دیگر است.

شکار حیوانات برای تجارت، (فروش پوست و مو و گوشت شکار) و برای تفریح و ورزش انجام می‌شود.

شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده می‌شد، نوعی از شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا حیوان به سمت شکارچی رانده شود. و در هند به این نوع شکار هتهجوری گویند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 

Red tailed Animation

ماهی یک مهره‌دار خونسرد و آبشش دار است که در دریا زندگی می‌کند. ماهیها (با بیش از ۲۷۳۱۵ گونه) یک گروه پراتبار (پارافیلتیک) هستند و به سه گروه ماهیهای استخوانی (استیکتیس Osteichthyes)، با (۲۲۰۰۰ گونه)، ماهیهای غضروفی (کندریکتیس Chondrichthyes با بیش از ۸۰۰ گونه) و گروههای مختلف ماهیهای بدون آرواره (۷۵ گونه) از جمله ماهی‌های مکنده و دهان‌گِرد (hagfish) تقسیم می‌شوند. ماهیها در اندازه‌های مختلف به چشم می‌خورند و طول آنها از ۴۵ فوت مثل کوسه نهنگی تا ۸ میلی متر مثل گوبی کوتوله (dwarf goby) متغییر می‌باشد. جانوران آبزی دیگر همانند عروس دریایی و ماهی مرکب ماهیهای حقیقی نیستند


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
بوف‌سانان (Strigiformes) نام راسته‌ای از پرندگان است. این راسته به فرورده نوآروارگان (Neognathae) تعلق دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمد | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
مهم ترین نکته در تاکسیدرمی شکل دادن (حالت دادن ) به تاکسیدرمی همانند مدلهای زنده در طبیعت است . و زیست شناسی و آشنائی با فعل و انفعالات بین موجودات و محیط زیست به ما کمک میکند تا مدل کاملا طبیعی و زیبائی را درست کنیم .شما میتوانید در ادامه مطالب از عکسهای حیوانات تاکسیدرمی شده الگو گیری کنید .

نوشته های پیشین
خرداد 1391
فروردین 1390
بهمن 1389
آذر 1389
مهر 1389
شهریور 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
آذر 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آرشیو موضوعی
قو
شیبر و ببیر
ویدئو
عکسهای 2
موزه تاریخ طبیعی دارآباد
مستند پرندگان
کوسه ها : ویدئو
مستند تمساح ها
مارهای عظیم الجثه :ویدئو
تندیس تاکسیدرمی
دهانهای مونتاژ شده برای تاکسیدرمی
زرافه
اسب آبی
نکات مهم در تاکسیدرمی
سنجاب
ببر
خفاش
کلاغ
شکار
ماهی
جغد
پرندگان شکاری
خرس
حیوانات کوچک
پرندگان
تاکسیدرمی یا آکنده سازی
واژه تاکسیدرمی
گربه وحشی
روباه
شیر
مار
گرگ
تفنگ واصطلاحات شکار
کوسه
گراز
یوزپلنگ
تاکسیدرمی پرندگان
تمساح
گورخر
غاز و مرغابی
گوزن
عکس شکارچی
سگ
گربه
عکس
فیل
شترمرغ
طوطی
پلنگ
پدر تاكسيدرمى ايران
تاکسیدرمی ویدئو
کفتار
پنگوئن
کبوتر
قرقاول
فلامینگو
لاک‌پشت‌
پیوندها
شکار در ارسباران / قره داغ
دانستنیهای شکار
شكاروماهيگيري
ابی (تسخیر کننده ماهیگیری ورزشی)
شکار و طبیعت
دوستداران شکاروطبیعت
طبیعت بیجار
ماهیگیران تبریر
همه چی از همه جا . . .
شارک(shark)
نخجیر
اکواریوم دلقک ماهی
کبوتر/ تربیت/ مسابقه
کبوتر مشهد
جدید ترین مطالب دامپزشکی
ILLUSTRATED ENCYCLOPEDIA OF ANIMALS
وبلاگ تخصصی ماهی گوپی
قناری و پرسشهای مربوط به آن
کانون تحقیقاتی طبیعت و تمدن
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM